Vechten of vluchten met een zwangere buik

Regelmatig hoor je mij zeggen: vechten of vluchten met een dikke buik gaat niet. Maar wat bedoel ik daar nou precies mee? Misschien zie je het al voor je: hoogzwangere rennende of eerder snel-waggelde vrouwen met een verhit hoofd en veel gepuf. Of zwangere vrouwen die vol in de aanval gaan, hormonen op 100 en slaan met hun handtas… 

Nee, ik bedoel, vrouwen die erg gestresst zijn en daardoor moeilijker of helemaal niet zwanger worden. Want als je lichaam in vecht- of vluchtmodus is, gaat al het bloed en de energie naar de delen die je helpen overleven. Je hart, je longen, je benen etc. En niet naar je reproductie systeem. Dat helpt niet overleven, dat zit alleen maar in de weg als je moet vechten of vluchten, denk weer even aan dat eerste beeld.

De meeste vrouwen weten natuurlijk heel goed dat stress niet bijdraagt aan zwanger worden. En toch gebeurd het ze. Stress voor een ziekenhuisafspraak, angst voor onvruchtbaarheid, behandelingen, soms naalden. Of spanning rondom testen en bepaalde dagen in de cyclus. 

Natuurlijk willen ze die stress niet. Je wordt namelijk niet ’s ochtends wakker met de gedachte, ik ga vandaag lekker mezelf opvreten van binnen. Ik ga vandaag even 20x mijn grootste angst herbeleven.

En dan kunnen de mensen om je heen op zo’n dag ook nog het lef hebben om tegen je te zeggen: “Je moet het gewoon loslaten” … “JA, HOE DAN? @#$%!?”

Ik dacht eigenlijk hetzelfde toen ik depressief was en iemand tegen me zei: ” Je moet gewoon positief denken” Ok, het stoom kwam uit mijn oren. Denkt zij dat ik dat niet wist of niet wilde? Leg me even uit hoe ik dat langer dan een minuut vol houdt? Al die therapie helpt namelijk niet. 

Ik heb boeken en therapeuten versleten, het internet afgestruind, alles gedaan wat ik moest doen. Met grote inzet, intelligentie en doorzettingsvermogen. Is er dan iets mis met mijn lichaam? Dacht ik wel eens. Maar geen onderzoek die dat aantoonde. 

Op een gegeven moment raakte ik een nieuw dieptepunt. In die week was ik ook met een luisterboek gestart. Ik luisterde graag zelfhulp en psychologieboeken terwijl ik wandelde voor mijn gezondheid. Het boek ging over NLP. En NLP heeft ook elementen van hypnose. En met hypnose kun je wonderbaarlijk veel. Ik was geïntrigeerd en startte mijn NLP Practitioner. En daarna volgde nog vele andere opleidingen.

Het koste mij wat tijd, maar stapje voor stapje voelde ik mij beter. Een reis van persoonlijke ontwikkeling die groeide naar een ware missie. Hypnofertility. Vrouwen helpen om hun droom te realiseren, de grootste liefdesbron van het leven, kinderen. 

Wat een van de grootste eyeopeners was om mijn stress en negatieve gedachtes te verminderen? Gevoelens, gedachtes, situaties dissociëren alsof je vanuit een bioscoopstoel er naar kijkt. En kijk uit dat je niet weer in de film gezogen wordt! Ook helpt de cancel techniek en affirmaties. Dit kun je allemaal zelf doen. Voor die laatste twee kun je ook mijn Gedachtes Flowchart inzetten. (Ik blijf toch altijd een beetje een techneut)

De grootste en snelste veranderingen maakt je ik in hypnose sessies. Wat bijzonder is dat! Bam, trauma/angst/blokkade weg in één sessie. En het voelt nog eens als een geleide meditatie ook… Het is moeilijk te omschrijven en uit te leggen als je nog nooit een sessie hebt gehad. Het is iets wat je moet hebben ervaren om de kracht ervan te kunnen bevatten.      

Misschien wil jij het een keer ervaren. Ik geef regelmatig workshops, zie hier. Verder ben ik voornamelijk actief met persoonlijke sessies en trajecten, voor meer info kijk eens bij het Zwanger Worden Persoonlijk pakket 

Deze post heeft een reactie

  1. Zo bijzonder dat jij je zo kwetsbaar op durft te stellen, daardoor heb ik ook geleerd dat het oke is om over dit soort gevoelens te praten. En stress.. tja, we weten het allemaal, maar dank voor je bewustwording van deze signalen tijdens onze sessies. Hierdoor kan ik heel veel stress indicators signaleren en daardoor de stress stoppen en/of voorkomen.

Geef een reactie

Sluit Menu
×
×

Winkelmand