Niet hetzelfde schuitje

zelfde schuitje corona zwanger worden lilian kruse beemom hypnofertility vruchtbaarheid

Niet hetzelfde schuitje…

Deze blog komt uit mijn tenen! Vorige week was ik het namelijk helemaal zat met de opmerking, we zitten allemaal in hetzelfde schuitje. Want op een gegeven moment zei iemand het tegen me, die gewoon ‘lekker’ thuis zit. Oftewel, hij is gezond, heeft een vaste baan die hij thuis uit kan voeren, zijn vrouw werkt thuis, hij is gelukkig met haar en ze hebben een leuk huis, ze hebben geen medische issues, ze hebben geen thuiswonende schoolgaande kinderen, ze hebben geen beroepen die nu onder druk staan…. Hoezo durf jij dan te zeggen dat je in hetzelfde schuitje zit met:

– Mensen die op de IC liggen met Corona / covid-19, of er zelfs aan overlijden
– Mensen die medische zorg, behandelingen, operaties nodig hebben die ze nu niet krijgen
– Mensen die hun baan zijn kwijtgeraakt of dreigen kwijt te raken
– Mensen die zelfstandig ondernemer zijn en hun inkomen zien wegvallen
– Mensen die een vitaal beroep hebben en nu roofbouw plegen en gestrest zijn
– Mensen die die schoolgaande kinderen hebben en nu opeens 5 dagen les moeten geven naast hun overvolle agenda

– Mensen die alleen zijn en nu echt sociaal contact oftewel een knuffel missen
– Mensen en kinderen die nu thuis zitten met iemand die hun een ongelukkig of onveilig gevoel geeft
– Mensen die afhankelijk zijn van anderen
– Mensen die mentaal minder stabiel en veerkrachtig zijn
– Mensen die zich zorgen maken over een kwetsbaar persoon of het zelf zijn
– Mensen die veel geld hebben betaald voor een vakantie die niet door gaat
– Mensen die… er zijn zoveel meer voorbeelden te noemen

En dan zijn er ook nog een groot aantal die meerdere van dit rijtje kunnen aanvinken. Hoezo durf jij jezelf te vergelijken omdat je je nu een beetje verveelt en niemand een hand mag geven? Ik ben sowieso al erg allergisch voor vergelijken. Comparison is the killer of joy.

Ik denk dat je voelt hoe ik erover denk. Soms kunnen bepaalde opmerkingen je heel erg raken. En ik denk dat jij dat ook hebt, wellicht bij “hetzelfde schuitje” en anders wel bij opmerkingen als “je moet het gewoon loslaten”, “ik ben zwanger” of “ik ken iemand, die deed … en toen werd ze wel zwanger”. Voel je hem?

Hoe ga jij daar mee om?
Ik zie vrouwen heel nuchter praten in deze tijd. Zo van, het kan erger dan mijn situatie. Het gaat wel. Ze houden zich groot en vinden dat ze niet mogen klagen. Sommige zijn druk met omdenken en positieve quotes omarmen. Daar tegenover staan de vrouwen die wel erkennen dat het niet ok gaat, dat ze piekeren en gestrest zijn, maar er in blijven cirkelen. Dezelfde gedachtes en angsten blijven maar boven komen en hen pijn doen. Herken jij je in één van deze? Lees dan verder.

Wat kun je doen?
Ok, als je er goed mee om wil gaan, is het niet handig om gelijk naar de positieve mindset te willen schieten. Ik zal je uitleggen waarom. Direct omdenken of iets positiefs er tegenover zetten, is hetzelfde als emoties weg eten, weg drukken, ontkennen en je groot houden. Ik ben natuurlijk groot voorstander van een positieve mindset, begrijp me niet verkeerd. Maar maak de tussenstap naar erkennen en toelaten.

Erkennen en toelaten, hoe doe je dat?
Als je in een dip zit en moedig genoeg bent om het te delen met iemand, kan je zomaar de volgende opmerkingen naar je hoofd krijgen: “je moet gewoon even lekker huilen” “laat het gewoon even toe” Maar ja, hoe doe je dat nou effectief? Want wellicht heb je al (meer dan) eens flink zitten janken, maar het luchtte niet op…

Toelaten
Ga eens rustig op de bank of een stoel zitten met een kop thee. Buiten het bereik van je telefoon, tv en digitale communicatie middelen. Een minuut of 10 of zolang jij nodig hebt. Ok, je zit daar en je doet even helemaal niks. Focus op je lichaam. Scan hem in gedachte. Rustig langs elk lichaamsdeel. Je maakt even contact en voel wat je daar voelt. Je hoeft niets te veranderen alleen waar te nemen. Merk op of het warm of koud is, ontspannen of gespannen, soepel of pijnlijk etc… Besteed vooral aandacht aan je romp. Wat voel je daar? Daar ontstaan vaak gevoelens die zich lichamelijk uiten. Zoals druk op je borst, stijfheid in je schouders of een gevoel in je onderbuik. Tot slot laat je gedachtes gewoon tot je komen. Wat is het eerste wat in je op komt? Geef het aandacht. Wellicht een emotie, focus dan daar op. Merk waar die in je lichaam is ontstaan.

Dan kun je loslaten
Soms vinden we het eng, maar als je het weg duwt leef je langen met een sluimerende pijn dan dat je er even bewust naar toe gaat. En dat doe je dus door gewoon te kijken en benoemen waar in je lijf je die emotie voelt en er op te focussen. Merk dat het dan eerst iets sterker aanwezig is, maar het zal afzwakken naarmate je langer focust. En wanneer je er een tijdje op hebt gefocust en het is afgezwakt, merk dan dat je het makkelijker los kan laten en het niet meer elke 5 minuten naar boven popt. Zodat je lekker verder kan met je dag.

Lichte beweging
Naast momenten van toelaten, is het handig om (lichte) beweging te doen, zoals wandelen, schoonmaken, tuinieren, fietsen, yoga etc. Naast dat het goed is voor je lijf, is het goed voor je mind om even los te komen van stress en gepieker. Kijk welke activiteit voor jou het beste werkt en in je situatie past.

Ok, en nu mogen we mooie positieve gedachtes inzetten!
Ja, want hoe fijn is het als we kunnen denken: Wat heb ik voor moois ontdekt in deze veranderde situatie over mijzelf? Wellicht heb je een nieuwe hobby ontdekt, of meer waardering gekregen voor het ‘normale’ leven. Zoek je digitaal meer contact met mensen die je al een tijdje niet gesproken had toen alles nog mocht en kon. Merk je dat mensen elkaar willen helpen en geeft dat een goed gevoel.

P.s. Kun je nu wel wat hulp gebruiken? Doe het online programma!

Geef een reactie